Het benzineverbruik van een Toyota Aygo is voor veel bestuurders de belangrijkste reden om voor dit model te kiezen. Brandstofprijzen zijn hoog, milieuregels worden strenger en tegelijk wil je een wendbare, betrouwbare stadsauto die niet bij elke tankbeurt pijn doet in de portemonnee. De Aygo – in alle generaties – staat bekend als een van de zuinigste benzineauto’s in het A‑segment, maar de praktijk wijkt soms flink af van de brochure. Sommige rijders halen moeiteloos 1 op 20 of beter, anderen klagen over 1 op 13. Waar zit dat verschil in, en wat kun jij eraan doen?
Wie het benzineverbruik van de Aygo echt wil begrijpen, kijkt verder dan alleen de fabrieksopgave. Testcycli zoals NEDC en WLTP, de 1.0 driecilinder VVT‑i motor, bandentypen, rijstijl en zelfs accessoires als dakdragers spelen allemaal een rol. Met de juiste kennis, onderhoud en eco‑driving technieken is het mogelijk om het verbruik van jouw Aygo structureel te verlagen en dichter bij de opgegeven waarden te komen.
Fabrieksopgave benzineverbruik toyota aygo per generatie (AB10, AB40, AB70)
WLTP- en NEDC-verbruikscijfers voor de toyota aygo 1.0 VVT-i (2005–2014, type AB10)
De eerste generatie Toyota Aygo (type AB10, bouwjaren 2005–2014) werd destijds gemeten volgens de oude NEDC-norm. Officieel werd vaak een gecombineerd verbruik van rond de 4,5 l/100 km opgegeven, wat neerkomt op ongeveer 1 op 22,2. In stadsverkeer lag de fabrieksopgave rond 5,5 l/100 km (1 op 18,2) en buiten de stad rond 3,9 l/100 km (1 op 25,6). Dit leverde de Aygo een A‑label op en maakte hem fiscaal aantrekkelijk.
Belangrijk om te weten: de NEDC-test is relatief mild, met lage acceleraties en gemiddelde snelheden die niet lijken op druk Nederlands verkeer. Dat verklaart waarom veel rijders in de praktijk eerder op 1 op 18–20 uitkomen bij gemengd gebruik. Tegelijk laten gebruikerservaringen op fora en verbruiksplatformen zien dat 1 op 21–23 haalbaar is bij rustiger rijgedrag en overwegend buitenwegen, zeker zodra de motor is ingereden.
Brandstofverbruik toyota aygo tweede generatie (2014–2018, 2018–2021, type AB40) per motorvariant
De tweede generatie Aygo (type AB40, 2014–2021) kreeg een doorontwikkelde 1.0 VVT‑i driecilinder en later een lichte update van 69 pk naar 72 pk. Tot circa 2018 golden nog vooral NEDC‑waarden, later werd overgeschakeld naar WLTP of naar WLTP omgerekend naar NEDC‑correlatie. De verschillen per uitvoering zijn klein, maar relevant als je op de liter let.
| Generatie / motor | Transmissie | Officieel verbruik (gecombineerd) | Omgerekend km/l |
|---|---|---|---|
| Aygo AB40 1.0 VVT-i 69 pk | Handgeschakeld 5-bak | ca. 4,1–4,3 l/100 km (NEDC) | 1 op 23,3–24,4 |
| Aygo AB40 1.0 VVT-i 69 pk | x-shift automaat | ca. 4,3–4,5 l/100 km (NEDC) | 1 op 22,2–23,3 |
| Aygo AB40 1.0 VVT-i 72 pk (facelift 2018) | Handgeschakeld | ca. 4,8–5,2 l/100 km (WLTP) | 1 op 19,2–20,8 |
| Aygo AB40 1.0 VVT-i 72 pk | x-shift automaat | ca. 5,0–5,4 l/100 km (WLTP) | 1 op 18,5–20,0 |
De introductie van WLTP zorgde op papier voor een hoger opgegeven verbruik. Niet omdat de Aygo ineens dorstiger werd, maar omdat WLTP realistischer testomstandigheden kent: hogere snelheden, snellere acceleraties en minder stationair draaien. Voor jou als bestuurder betekent dit dat WLTP‑cijfers dichter bij je dagelijkse benzineverbruik liggen dan de oude NEDC‑waarden.
Vergelijking handgeschakelde aygo versus x-shift automaat in l/100 km en km/l
Tussen de handgeschakelde vijfversnellingsbak en de geautomatiseerde x-shift automaat zit in praktijkverbruik meestal een verschil van ongeveer 0,2–0,4 l/100 km, omgerekend 0,5–1 km/l. De handbak heeft minder interne verliezen en laat jou preciezer schakelen rond het ideale toerental. De x‑shift kiest soms kortere versnellingen en laat de motor hoger in toeren draaien, zeker in de stad.
Veel Aygo‑rijders rapporteren op Spritmonitor en vergelijkbare platforms met een handgeschakelde AB40 verbruiken rond 4,5–5,0 l/100 km (1 op 20–22) bij gemengd gebruik. Met de x‑shift ligt dat vaker rond 5,0–5,5 l/100 km (1 op 18–20). Kies je bewust voor een x‑shift, dan betaal je dus een kleine benzinepremie voor het extra comfort, vooral merkbaar bij stadsverkeer met veel schakelmomenten.
Co₂-uitstoot en energielabel gekoppeld aan benzineverbruik van de aygo
CO₂‑uitstoot hangt rechtstreeks samen met het benzineverbruik: hoe lager het verbruik in l/100 km, hoe minder CO₂ per kilometer. Een Aygo met 4,3 l/100 km gecombineerd verbruik stoot grofweg 99–100 g/km CO₂ uit, terwijl een Aygo met 5,0 l/100 km richting 113–115 g/km gaat. Dat verschil zie je terug in energielabels (A of B) en soms in de hoogte van de motorrijtuigenbelasting of (voorheen) BPM‑kortingen.
Voor wie een gebruikte Aygo zoekt en CO₂‑uitstoot belangrijk vindt, is het zinvol om de officiële CO₂‑waarde van de specifieke uitvoering na te kijken. Een Aygo met een gunstig label verbruikt niet alleen minder brandstof, maar behoudt doorgaans ook beter zijn waarde op de tweedehandsmarkt, juist omdat zuinige benzineauto’s in tijden van hoge brandstofprijzen extra gevraagd zijn.
Reëel benzineverbruik in de praktijk: stadsverkeer, snelweg en gemengd gebruik
Verbruik toyota aygo in stadsverkeer: korte ritten, koude start en stop-and-go
In stadsverkeer – met veel korte ritten, koude motor en stop‑and‑go – wijkt het werkelijke benzineverbruik van een Aygo het meest af van de fabrieksopgave. Waar op papier rond 5,0 l/100 km (1 op 20) staat, laten praktijkcijfers eerder 6,0–7,0 l/100 km zien (1 op 14–17) bij puur stadsgebruik. De reden is eenvoudig: een koude motor draait rijker, het start‑stopsysteem (indien aanwezig) slaat niet altijd aan bij korte stukken en je verliest veel energie bij constant optrekken en afremmen.
Rijd je vooral in de stad, dan loont het om langere ritten te combineren en niet voor elk klein blokje om de auto te pakken. Het verschil tussen elke dag vijf keer 2 km en één keer 10 km kan zomaar 1–1,5 l/100 km schelen. Zoals een vaak gehoorde opmerking van ervaren rijders luidt:
“De zuinigste kilometer met een Aygo is de kilometer die je niet rijdt – of de kilometer die je met een warme motor aflegt.”
Snelwegverbruik bij constante snelheid (100, 120 en 130 km/u) volgens praktijkmetingen
Op de snelweg komt de Aygo beter in de buurt van zijn theoretische verbruik, vooral bij constante snelheden rond 90–100 km/u. Gebruikerservaringen en tests laten het volgende patroon zien:
- Bij 100 km/u: ongeveer 4,5–5,0 l/100 km (1 op 20–22), afhankelijk van wind en belading.
- Bij 120 km/u: vaak 5,5–6,0 l/100 km (1 op 17–18), door hogere luchtweerstand en toerental.
- Bij 130 km/u: niet ongewoon 6,5–7,0 l/100 km (1 op 14–15), zeker met tegenwind.
Luchtweerstand neemt kwadratisch toe met de snelheid: een sprong van 100 naar 130 km/u lijkt klein, maar voor het verbruik is het verschil enorm. Voor jou als Aygo‑rijder betekent dat dat 100 km/u rijden op veel trajecten de beste balans geeft tussen reistijd en benzinekosten. Wie vaak lange afstanden rijdt met 130 km/u, zal merken dat het theoretische zuinigheidsvoordeel van een kleine stadsauto deels verdampt.
Gemiddeld verbruik over een jaar: praktijkdata van aygo-rijders via spritmonitor en fuelly
Platforms als Spritmonitor en Fuelly geven een goed beeld van het gemiddelde jaarverbruik van honderden Aygo’s in de praktijk. Geaggregeerde data voor recente bouwjaren laten doorgaans gemiddelden zien rond 5,0–5,5 l/100 km (1 op 18–20) bij gemengd gebruik, dus een mix van stad, buitenweg en snelweg. Dat sluit verrassend goed aan bij uitgebreide analyses van praktijkverbruik door organisaties die tankdata en kilometerstanden combineren.
Opvallend is dat de spreiding groot is: sommige bestuurders rapporteren 4,3–4,5 l/100 km (1 op 22–23), anderen zitten structureel boven 6,0 l/100 km. Dat bevestigt hoe groot de invloed is van rijstijl, ritlengte en omgeving. Woon‑werkritten van 30 km over 80‑wegen en snelweg met 100 km/u leveren een totaal ander benzineverbruik op dan alleen korte stadsritten van 4–5 km met veel koude starts en stoplichten.
Invloed van belading, airco en rijstijl op het werkelijke benzineverbruik
Belading en comfortverbruikers lijken details, maar tellen snel op. Reken grofweg op 0,3–0,5 l/100 km extra verbruik als je structureel met vier inzittenden en volle kofferbak rijdt in plaats van alleen met bestuurder. De airconditioning kan bij warme dagen nog eens 5–10% extra vragen, vooral in de stad waar de compressor vaak moet bijspringen bij lage snelheden.
Rijstijl is echter de grootste factor. Een veel geciteerde observatie is dat een Aygo bij stevig optrekken, hoge toerentallen en 130 km/u rijden zonder problemen terugzakt naar 1 op 13–15. Met een vlotte maar voorspelbare rijstijl, tijdig opschakelen en anticiperen op verkeer zijn waarden rond 1 op 19–21 realistisch. De auto is klein en licht, wat betekent dat elke onrustige beweging van je rechtervoet direct zichtbaar wordt in het gemiddelde verbruik.
Technische factoren die het benzineverbruik van de toyota aygo bepalen
Motorarchitectuur 1.0 driecilinder VVT-i: cilinderinhoud, compressieverhouding en thermisch rendement
De 1.0 VVT‑i motor in de Aygo is een compacte driecilinder met een cilinderinhoud van 998 cm³, variabele kleptiming en een relatief hoge compressieverhouding. Deze combinatie geeft een goed thermisch rendement, wat betekent dat relatief veel van de energie in de benzine wordt omgezet in bruikbaar vermogen. De keerzijde is dat de motor weinig koppel levert bij lage toerentallen, waardoor je bij te lage snelheden in een te hoge versnelling juist weer onzuinig rijdt doordat de motor ‘smacht’ naar toeren.
De driecilinderconfiguratie zorgt voor minder interne wrijving dan een viercilinder, wat gunstig is voor het verbruik. Tegelijk geeft het de karakteristieke, wat rauwere motorloop die sommige rijders als “vrachtautogeluid” omschrijven. Dat geluid zegt op zichzelf niets over het benzineverbruik, maar wie daardoor geneigd is onnodig veel toeren te vermijden, kan juist weer in een ongunstig werkgebied van de motor terechtkomen.
Aerodynamica en rolweerstand: cw-waarde, bandentype en velgmaat (14 inch vs 15 inch)
De Aygo is kort en hoog, met een redelijk gunstige maar niet extreem lage Cw-waarde voor een stadsauto. Op snelwegtempo wordt luchtweerstand daarom al snel de dominante factor in het benzineverbruik. Kleine verschillen in frontaal oppervlak, spiegels of dakdragers kunnen bij 120–130 km/u merkbaar zijn aan de pomp. Bandentype en velgmaat spelen ook een rol. Standaard ligt er vaak een smalle 155/65 R14 eco‑band onder, met lage rolweerstand.
Wie overstapt naar bredere 175/60 R14 of 15‑inch velgen met sportievere banden, merkt vaak een toename van 0,2–0,4 l/100 km (0,5–1 km/l minder zuinig), simpelweg door meer rolweerstand. Het verschil voelt soms als het rennen op sportschoenen versus op laarzen: je komt wel vooruit, maar je hebt meer energie nodig. Voor een Aygo die vooral in de stad rijdt, kan een iets breder bandje voor meer grip fijn zijn, maar het is goed om te beseffen dat dit direct doorwerkt in het brandstofverbruik.
Gewicht, transmissieverhouding en toerental bij kruissnelheid in de aygo
Met een leeggewicht rond 800–1050 kg (afhankelijk van generatie en uitrusting) is de Aygo een lichtgewicht. Elke extra kilo – inzittenden, bagage, accessoires – heeft daardoor relatief meer impact dan bij een zware SUV. De transmissieverhoudingen zijn afgestemd op stads- en regionaal gebruik: korte lage versnellingen voor vlot optrekken, gecombineerd met een redelijk lange vijfde versnelling om op de snelweg het toerental te drukken.
Toch draait de motor bij 120 km/u vaak nog rond 3500–3800 tpm, wat hoger is dan grotere auto’s met een zesbak. Dat verklaart waarom het verbruik bij hogere snelheden disproportioneel toeneemt. Voor zuinig rijden is het daarom cruciaal om te weten bij welk toerental jouw Aygo zich prettig voelt: doorgaans tussen 2000 en 3000 tpm in deellast, waar de motor efficiënt en rustig draait.
Inspuitsysteem, ontstekingstiming en motormanagement (ECU) in relatie tot verbruik
Het inspuitsysteem van de Aygo werkt met meerpunts injectie en een slim ECU-motormanagement. Deze computer regelt het mengsel, de ontstekingstiming en de werking van systemen als EGR (uitlaatgasrecirculatie) om het benzineverbruik en de emissies te minimaliseren. Sensoren voor luchtmassa, lambdawaarde en motortemperatuur leveren continu data aan de ECU.
Een kleine verstoring – bijvoorbeeld een vervuilde lambdasonde, een defecte koelvloeistoftemperatuursensor of een haperende EGR‑klep – kan ervoor zorgen dat de motor structureel rijker gaat lopen. Dat merk je vaak eerst aan een hoger benzineverbruik en soms aan een onrustig stationair toerental. Daarom is periodieke diagnose met een OBD2‑scanner geen luxe, maar een manier om de Aygo langdurig zuinig en soepel te laten draaien.
Onderhoud en technische checks om het benzineverbruik van je aygo te optimaliseren
Bandenkeuze en bandenspanning: eco-banden (bijv. michelin energy saver, bridgestone ecopia) versus standaardbanden
Banden zijn een van de eenvoudigste knoppen waaraan je kunt draaien om het benzineverbruik van je Aygo te beïnvloeden. Zogeheten eco-banden – bijvoorbeeld Michelin Energy Saver of Bridgestone Ecopia – hebben een lagere rolweerstand en kunnen 2–5% verbruikswinst opleveren ten opzichte van standaardbanden met focus op grip of sportiviteit.
Bandenspanning is minstens zo belangrijk. Een onderspanning van 0,3–0,5 bar kan al 3–6% extra verbruik veroorzaken en zorgt bovendien voor snellere bandenslijtage. Een praktische tip: controleer de bandenspanning elke maand, bij voorkeur als de banden koud zijn, en overweeg om 0,1–0,2 bar boven de fabrieksaanbeveling te rijden voor extra efficiëntie, zolang de auto stabiel en comfortabel aanvoelt.
Regelmatige oliewissel, viscositeit (0W20 vs 5W30) en invloed op interne wrijving
Motorolie lijkt een onderhoudsdetail, maar heeft zichtbaar effect op interne wrijving en dus op het benzineverbruik. Veel moderne Aygo‑motoren zijn ontworpen voor een dunne, synthetische olie zoals 0W20, die bij koude start snel doorstroomt en bij bedrijfstemperatuur lage weerstand geeft. Wordt er uit gemakzucht of onwetendheid 5W30 of zelfs dikker gebruikt, dan loopt het verbruik in de praktijk soms 2–3% op.
Regelmatige oliewissels, idealiter volgens fabrieksschema of iets frequenter bij veel korte ritten, houden de smeereigenschappen optimaal. Vuile of verouderde olie kan leiden tot meer interne wrijving, klepvervuiling en vroegtijdige slijtage. Ook hier geldt: wie zuinig wil rijden, investeert in goed onderhoud. Een iets duurdere premiumolie betaalt zich over de jaren vaak terug aan de pomp.
Luchtfilter, bougies en EGR-klepreiniging als factoren in brandstofefficiëntie
Een vervuild luchtfilter beperkt de luchttoevoer, waardoor de motor relatief rijker moet inspuiten om nog goed te lopen. Bij een Aygo die vooral in stoffige omgeving of veel in de stad rijdt, is een extra filtercontrole geen overbodige luxe. Bougies spelen eveneens een cruciale rol: versleten of verkeerd gespecificeerde bougies geven een onvolledige verbranding, met verlies van vermogen en stijgend verbruik.
Bij hogere kilometerstanden kan de EGR‑klep vervuilen door roet- en olieresten. Dat verstoort de fijne balans in het mengsel en kan leiden tot onrustig lopen en een hoger benzineverbruik. Een gerichte reiniging of vervanging van deze componenten kan een Aygo met “vage klachten” weer laten rijden alsof hij een paar jaar jonger is – en vaak met 0,5–1,0 l/100 km lager verbruik.
Uitlezen van foutcodes (OBD2-diagnose) bij verhoogd benzineverbruik
Merk je dat jouw Aygo plotseling 1–2 l/100 km meer gaat verbruiken zonder duidelijke oorzaak, dan is een OBD2‑diagnose verstandig. Universele foutcodes voor bijvoorbeeld P0171 (arm mengsel) of afwijkingen in lambdasensoren en MAP‑sensor geven richting aan het probleem. Zelfs als het motorstoringslampje nog niet brandt, kan de ECU al afwijkingen registreren.
Een eenvoudige OBD2‑dongle kost weinig en geeft jou of je monteur snel inzicht. Door foutcodes uit te lezen en live‑data als lambdawaarde, inlaattemperatuur en brandstofcorrecties te bekijken, is vaak snel te achterhalen waarom het benzineverbruik stijgt. Zie het als de bloeddrukmeter van je auto: je kijkt geregeld hoe vitaal het systeem nog is.
Rijstijltechnieken en eco-driving tips specifiek voor de toyota aygo
Schakelstrategieën voor de 1.0 VVT-i motor: optimaal schakelmoment in toeren per minuut
De 1.0 VVT‑i motor vraagt om een andere schakelstrategie dan een grote, koppelrijke motor. Te vroeg opschakelen onder de 1500 tpm maakt hem sloom én onzuinig, te lang doortrekken boven 3500 tpm kost onnodig brandstof. Richt je daarom op schakelen rond 2000–2500 tpm bij rustig accelereren. Bij invoegen op de snelweg of inhalen mag dat gerust 3000–3500 tpm zijn, zodat je vlot op snelheid komt.
Een goede vuistregel: als de motor hoorbaar zonder moeite trekt en je niet vol gas hoeft te geven, zit je meestal in het juiste toerengebied. Schakel niet uit angst voor geluid te vroeg omhoog, maar gebruik de kracht van de driecilinder efficiënt. Zie het als fietsen: in een te hoge versnelling trap je jezelf kapot, in de juiste versnelling kom je met minder inspanning harder vooruit.
Voorspellend rijden, uitrollen en remmen op de motor in stadsverkeer
In stadsverkeer wint een Aygo veel verbruik als je voorspellend rijdt. Kijk ver vooruit, laat de auto op tijd uitrollen en gebruik de motorrem waar mogelijk. Elke keer dat je hard remt, gooi je energie weg die je net in het optrekken hebt gestoken. Door vroegtijdig gas los te laten en de versnelling te laten staan, schakelt de ECU vaak over op brandstofafslag: de motor draait dan mee zonder benzine te injecteren.
Een praktische tip is om bij het naderen van een rood licht of rotonde al tientallen meters eerder je voet van het gas te halen. De Aygo rolt verrassend ver door dankzij het lage gewicht. Bovendien houd je zo een rustiger rijritme, wat niet alleen zuiniger is maar ook comfortabeler voor passagiers.
Gebruik van cruisecontrol (indien aanwezig) en constante snelheid voor lager snelwegverbruik
Niet elke Aygo is uitgerust met cruisecontrol, maar als jouw exemplaar het heeft, is dat een krachtig hulpmiddel voor zuinig rijden op de snelweg. Een constante snelheid van 95–105 km/u geeft meestal het laagste verbruik, omdat de motor in een stabiel deellastgebied draait en de luchtweerstand nog beperkt blijft. Handmatig rijden leidt snel tot kleine snelheidsvariaties, die telkens extra benzine kosten.
Op licht glooiende snelwegen is cruisen met een licht variërende snelheid – iets langzamer de heuvel op, iets sneller eraf – vaak nog zuiniger dan keihard een constante snelheid vasthouden. Zie de cruisecontrol als basis en gebruik je rechtervoet om slimme, kleine correcties te maken in plaats van voortdurend acceleren en afremmen.
Stationair draaien, korte ritten en hoe je onnodig brandstofverbruik minimaliseert
Stationair draaien lijkt onschuldig, maar vreet relatief veel benzine omdat je nul kilometers aflegt. Een Aygo verbruikt stationair grofweg 0,6–0,8 liter per uur. Vijf minuten warmdraaien op de oprit levert dus niets op behalve verbruik. Moderne motoren zijn ontworpen om rijdend op temperatuur te komen. Start de motor, rij rustig weg en vermijd hoge toeren totdat de temperatuur op peil is.
Bij korte ritten onder de 5 km heeft de motor nauwelijks de tijd om efficiënt te worden. Waar mogelijk helpt het om meerdere kleine ritjes te bundelen tot één langere. Vraag jezelf bij elke rit af: is de auto nodig, of kan dit lopend of op de fiets? Juist bij stadsauto’s als de Aygo is het verschil tussen “even snel de auto pakken” en bewust plannen direct zichtbaar in het gemiddelde benzineverbruik over de maand.
Brandstofkeuze, laadgewicht en aerodynamische accessoires bij de toyota aygo
Effect van E5- versus e10-benzine op verbruik en motorkarakteristiek
De meeste moderne Aygo’s zijn geschikt voor E10-benzine, met tot 10% bio‑ethanol. E10 is vaak iets goedkoper aan de pomp, maar levert per liter circa 1–2% minder energie dan E5 (Euro 95 premium) door het hogere ethanolgehalte. In de praktijk zie je daarom soms een iets hoger verbruik met E10, bijvoorbeeld 0,1–0,2 l/100 km extra.
Of jij beter af bent met E5 of E10 hangt af van prijsverschil en jouw specifieke auto. Sommige rijders ervaren met E5 een soepelere motorkarakteristiek en net iets lager verbruik, anderen merken nauwelijks verschil. Het loont om een paar tanks bewust te vergelijken: houd kilometers en liters exact bij en bereken het verbruik. Kleine procentuele verschillen worden over tienduizenden kilometers uiteindelijk merkbaar in de brandstofkosten.
Extra gewicht door dakkoffers, fietsendragers en volle kofferbak in l/100 km uitgedrukt
Een Aygo is gevoelig voor extra gewicht omdat het basisgewicht al zo laag is. Een dakkoffer met vakantiespullen, twee fietsen achterop en een volgeladen kofferbak kunnen samen zonder moeite 150–200 kg extra toevoegen. Reken in zo’n scenario op 0,5–1,0 l/100 km meer verbruik, vooral op snelwegen en in heuvelachtig gebied.
Wie regelmatig met veel bagage rijdt, kan beter kritisch kijken naar wat echt mee moet. Haal zware voorwerpen die je zelden gebruikt uit de auto, verwijder dakkoffers direct na de vakantie en gebruik lichtgewicht accessoires waar mogelijk. Het principe is hetzelfde als bij hardlopen met een rugzak: 5 kg extra voel je misschien nauwelijks, maar 20 kg maakt een wereld van verschil in energieverbruik.
Aerodynamische aanpassingen zoals dakdragers en spoilers en hun impact op cw-waarde
Dakdragers, dakkoffers en zelfs ogenschijnlijk kleine spoilers beïnvloeden de luchtstroom rond de Aygo. Een permanente dakdrager zonder last verhoogt de Cw-waarde al merkbaar, waardoor vooral bij 100–130 km/u het benzineverbruik stijgt. Fabrikantentests laten zien dat een dakkoffer op een kleine auto 10–20% meer verbruik kan veroorzaken bij snelwegtempo.
De vuistregel: houd het dak zo leeg en vlak mogelijk als je zuinig wilt rijden. Monteer dakdragers en fietsendragers alleen wanneer nodig en haal ze er direct weer af. Decoratieve spoilers hebben op een Aygo meestal geringe aerodynamische meerwaarde; het gaat vooral om looks. Als zuinigheid prioriteit heeft, zijn afgestemde velgen en eco‑banden vaak effectiever dan willekeurige aerokits.
Gebruik van airco, verwarming en elektrische verbruikers (licht, audio) op korte trajecten
Elektrische verbruikers vragen energie, en die energie komt uiteindelijk allemaal uit benzine. De airco‑compressor is daarbij de grootste boosdoener: bij maximale koeling op warme dagen kan het verbruik 5–10% hoger zijn, zeker in stadsverkeer. Op snelwegtempo valt dat effect relatief kleiner uit, omdat de motor dan toch al meer vermogen levert en de airco‑vraag in verhouding minder groot is.
Verwarming gebruikt bij benzineauto’s voornamelijk restwarmte van de motor en heeft daardoor veel minder impact op het verbruik. Wel kosten achterruitverwarming en stoelverwarming extra stroom, maar die bijdrage is beperkt. Verlichting en audio zijn qua benzineverbruik vrijwel verwaarloosbaar, al telt alles mee bij extreem korte ritten. Een verstandige strategie is om de airco functioneel te gebruiken: inschakelen waar comfort of ontwaseming nodig is, maar niet onnodig aan laten staan bij milde buitentemperaturen of bij open ramen.